اين نامه را نوشتهام، اين نامه كال نيست
هر چند در جواب شما شور و حال نيست
با ما چقدر فاصله؟...جز دورى شما
در اين غروب تلخ كسى را ملال نيست
آتش ميان سفره ی رنگينتان پر است
باور نمىكنيد كه اين نان حلال نيست
اين راه تا كجاست، كجا مىرويد، آى!؟
پايان گامهاى شما جز زوال نيست
آن روزهاى گم شده خواب و خيال نيست
آن روزهاى گم شده از راه مىرسند
زيباست شوق پر زدن از خاك تا خدا
فرصت ولى براى شما هست، بال نيست
===================================
+ نوشته شده توسط حسین در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386 و ساعت
19:3 |
