چه كنيم تا در دنيا راحت زندگى كنيم؟

قرآن مى‏فرمايد: (لِكَيلا تَأسوا على‏ ما فاتكم و لا تفرحوا بما آتاكم) آن گونه باشيد كه اگر چيزى را از دست داديد، تأسّف نخوريد و اگر چيزى به شما دادند، شاد نشويد. راستى آيا مى‏شود انسان اينگونه متعادل باشد كه دادن‏ها و گرفتن‏ها در او اثرى نگذارد؟
كارمند بانك، يك روز مسئول دريافت پول مردم مى‏شود و روز ديگر مسئول پرداخت پول به مردم مى‏شود. نه آن روزى كه پول مى‏گيرد خوشحال است و نه آن روزى كه مى‏پردازد، ناراحت. زيرا او مى‏داند هر دو روز، امانتدارى بيش نبوده است.
مثالى ديگر:
براى لاستيك تراكتور، حركت در زمين هموار و غير هموار يكسان است، ولى براى لاستيك دوچرخه، تفاوت دارد.
نشستن و برخاستن يك گنجشك، روى شاخه گل اثر مى‏گذارد ولى روى درخت تنومند، اثر چندانى ندارد.
آرى، انسان‏هاى بزرگ به خاطر سعه صدرى كه دارند، مسايل جزئى در روح آنان اثر چندانى ندارد.
امام حسين‏عليه السلام ظهر عاشورا در برابر دهها تير كه به سويش رها شد و دهها داغى كه ديد، نمازِ با حال و خشوعى خواند، در حالى كه كوچك‏ترين حركت، ما را از نماز يا خشوع باز مى‏دارد .

پس برای راحت بودن در دنیا باید بزرگ بود.

 

---

انتظار

 

من يقين دارم كبوتر مى‏رسد

يكنفر از آسمان سر مى‏رسد

چشم هايم مانده لاى پنجره

آن مسافر، آن كبوتر مى‏رسد

گفتم اى دل صبر كن طاقت بيار

نوبت ما بار ديگر مى‏رسد

اين تب و تشويش اين دلواپسى

عاقبت روزى به آخر مى‏رسد

شاعرى با واژه‏هاى سبز سبز

در شب شعر صنوبر مى‏رسد

 

                       شعر  از : سید حسین فاطمی