تبليغاتX
وبلاگ شخصی سید حسین فاطمی - درباره امام

                                                        باسمه تعالی

اشخاص بزرگ،همیشه الگویی برای دیگر افراد جامعه هستند.و همیشه مردم دوست دارند در مورد آنها بیشتر بدانند. خصوصا اگر آن شخص بزرگ رهبر یک کشور یا انقلاب یا حزب بزرگ باشد.دوست دارند بدانند آنها در زندگی خصوصی خود چگونه رفتار می کنند. شاید به خاطر اینکه از آنها بیاموزندتا بزرگ شوند ،تا قدم در جای پای آنها بگذارند و موثر باشند.

سیاستمداری ،قدرت تصمیم گیری سریع،درایت و تیز بینی،قاطعیت و استحکام ،همگی وجوهی از شخصیت رهبران بزرگ است. و از سویی دیگر؛در مورد بعضی از آنها ؛ساده زیستی ،عطوفت و مهربانی،احترام به دیگران ،خصوصا خانواده ،قسمتی دیگر از شخصیت رهبران بزرگ و تاثیر گذار است.

در این میان شخصی چون امام خمینی (ره)از جمله رهبرانی است که می تواند به طور خاص ،الگوی خوبی برای نوجوانان و جوانان باشد. زیرا؛درست است که معصوم نبود ،اما توانست به مرزهای معصومیت برسد و این نشان می دهد که ما هم می توانیم با انتخاب درست مثل او باشیم.

البته این نکته ی مهم را هم فراموش نمی کنیم که اشخاص بزرگ دینی و سیاسی و... ودر صدر آنها امام خمینی (ره) به یکباره در قله ی بلند محبوبیت ، رهبری و تاثیر گذاری نایستاده اند و حتی با آسانسور و یک شبه از این قله بالا نرفته اند ، بلکه از نوجوانی و جوانی شروع کرده اند و آرام آرام پله های علم و دانش، عرفان ،عمل و هر آنچه را که برای موفقیت لازم است ،پیموده اند.

پس گمان نکنیم که به یکباره و خیلی سریع میتوان این پله ها را طی کرد و نباید انتظار رشد یک شبه و یک ماهه و یک ساله داشته باشیم. بلکه باید زحمت کشید و تلاش کرد:

                                    ............................................................

                                    ............................................................

شاید اگر از خود این بزرگان ،سوال شود که اولین گام و قدم برای موفقیت چیست و شما چه کرده اید؟ در جواب این پاسخ را بگویند که در اولین گام هر آنچه را که می دانید خوب (واجب ) است را انجام دهید و هر آنچه را که می دانیدبد(حرام) است را ترک کنید. بعد و در مرحله ی دوم به دنبال آگاهی جدید و عمل بر مبنای آن باشید.

نکته دیگر که خیلی از بزرگان آن را رعایت کرده اند تا به مراحل بلند رسیده اند استفاده از امکانات موجود و داشتن اراده ی قوی است.

مرحوم علامه ی جعفری در این باره سخن زیبایی دارند که:"جوانان ما آنقدر که از کمی اراده ضربه می خورند از کمی امکانات ضربه نمی خورند."

اصلا چرا باید دیگران ،امکانات را برای رشد ما مهیا کنند. آیا امکانات برای دیگران مهیا شد تا آنان به اوج برسند یا خود آنان،امکانات را برای خود ساختند؟

یک بررسی اجمالی در زندگی بزرگان جهان ،در تمام رشته ها،نشان می دهد که اتفاقا اکثر قریب به اتفاق این بزرگان ،افرادی بودند که از حداقل امکانات زمان و دوره ی خود برخوردار بوده اند.اما ...اما دارای همتی بلند و اراده ای قوی بوده اند.

و...

در این روزهای میانی خرداد ،کوچه های جماران دلتنگ صدای دلنشین و تاثیر گذار توست . اگر خوب گوش کنیم ، هنوز صدای تو خواب را از در و دیوار می رباید.

به عکس زیبایت زیر درخت سیب نگاه میکنم و فقط سکوت می کنم،سکوت؛ زیرا صبوری را از تو یاد گرفته ام.

هرچند دوست داشتم بودی ،تا علاوه بر سخنانت ،نفسهای گرم تو هم بر ما تاثیر میگذاشت وآن نگاه نافذ و الهی ات که ،نتیجه ی عشق تو به معشوق و معبودی است که سال ها به یادش غزل های عارفانه سرودی .همان معبودی که به خاطر اطاعت از او ،قامت در مقابل هیچ طوفانی و قدرتی خم نکردی و دل به هیچ غیر اویی نسپردی.

پس ای پیر! ای مرشد! ای فرزند رسول ؛

دست دل این نوجوان را بگیر و اورا راهبری کن به منزل مقصود که ما هم عاشق همان معشوقیم، لیک کمی، و فقط کمی... و فقط گاهی او را رنجانده ایم.

 

 

+ نوشته شده توسط حسین در سه شنبه چهاردهم خرداد 1387 و ساعت 17:46 |